27-12-2011
Het is allemaal heel snel gegaan…..
Vorige week is er bij papa ontdekt dat hij een hersentumor heeft.
Hoe het begon:
Sinds een week of 7 heeft papa klachten van zijn spraak. Hij kan niet zo goed op woorden komen en schrijven lukte ook niet zo goed meer. In het begin kon papa het nog wel een beetje verbergen, maar dat lukte op een gegeven moment niet meer….de klachten werden erger en merkbaar.
De krant lezen lukt ook niet meer..
Toch maar even naar de huisarts gezien papa’s voorgeschiedenis die iedereen wel kent (longkanker 2006 – lobectomie linker bovenkwab, chemo, bestraling)
De huisarts dacht in eerste instantie aan een vit B12 tekort. Dat is namelijk best logisch als je al 5 jaar maagzuurremmers gebruikt. En dat tekort geeft dezelfde klachten.
Maar de labuitsluigen waren goed. Op zich zou je denken, dat is mooi, maar het baarde ons toch zorgen, want waarom heeft papa die klachten??
Weer naar de huisarts, dit was op dinsdag 20 december 2011.
Papa werd doorgestuurd naar de neuroloog, en wat een geluk, papa kon de dag erna al terrecht. Alle klachten zijn uitgebreid in kaart gebracht door dr Nederveen in Hoorn (WFG).
Er werd een MRI van zijn hersenen aangevraagd. Dit kon de dag erna op vrijdag al plaatsvinden en een paar uur laten kregen we de uitslag.
Die uitslag was zeer schokkend voor ons: Papa heeft een hersentumor
Het is nog niet zeker wat voor soort tumor het is. Dr Nederveen dacht aan een menigeoom (een tumor uitgaande van de hersenvliezen, welke bijna eigenlijk altijd goedaardig is) Maar omdat er zoveel vocht om de tumor heen zat, papa’s spraak zo snel verslechterde en zijn voorgeschiedenis met longkanker, maakte de dokter zich wel zorgen. Dat kan een teken zijn dat het kwaadaardig is.
Het kan ook zijn dat het toch een uitzaaiing is van papa’s longkanker
Papa wordt doorgestuurd naar Alkmaar, want uiteindelijk zal er een operatie moeten plaatsvinden om de tumor er uit te halen. Maar eerst starten met dexametason om het vocht rondom de tumor wat te verminderen.
Vandaag is papa bij de neurochirurg geweest: dr Brouwer.
We waren met z’n vieren heen gegaan: papa, mama, Anoesjka en ik.
We moesten er om 10.20 uur zijn. We waren al om 9.00 uur vertrokken om er op tijd te zijn. Anoesjka heeft het hele stuk gereden, want papa mag het niet meer van de neuroloog.
We hebben een heel prettig gesprek gehad met dr Brouwer. Zij heeft wederom alle klachten in kaart gebracht. Zij maakt zich wel ernstig zorgen over de tumor. Denk in eerste instantie toch aan een uitzaaiing. Dit omdat de tumor niet mooi glad van structuur is en de hoeveelheid vocht die er om heen zit. Wat zij wel heel positief vond was dat papa zo goed had gereageerd op de dexametason.
De klachten zijn daar toch aanzienlijk op verbeterd.
Dr Brouwer besluit tot opereren: de tumor moet er uit om te onderzoeken om wat voor soort weefsel het gaat (kwaadaardig of goedaardig) maar eerst moeten er nog een heel aantal onderzoeken plaatsvinden:
- CT buik, hoofd en longen (om te kijken of er niet elders in het lichaam iets zit)
- Pet scan (om te kijken of er niet elders in het lichaam iets zit)
- MRI met navigatie en functie (dan gaan ze tijdens de MRI kijken de functies van zijn rechterarm en zijn spraak goed gaan)
- bloedafname
- een gesprek met de NONCO verpleegkundige (neurologie oncologie verpleegkundige) Zij geeft uitleg over alles wat er gaat gebeuren en vervolgt papa ook thuis als alles achter de rug is.
- bezoek aan de anesthesioloog om de narcose te bespreken voor de operatie
Wat nu: papa is opgenomen in het MCA (medisch centrum Alkmaar)
Papa mocht kiezen: of naar huis en alle onderzoeken poliklinisch ( en dus veel heen en weer reizen) of opgenomen worden. De onderzoeken kunnen dan sneller plaats vinden. Hij koos voor het laatste: opname. Hij zei vrijdag al: breng me maar naar Alkmaar en laat ze het er maar uit halen…zo snel mogelijk.
Vrijdag mag papa na de PET scan naar huis met verlof voor de verjaardag van Lisanne en oud & nieuw. En dan zal na het weekend de operatie gaan plaatsvinden. We weten nog niet wanneer.
We zijn allemaal erg verslagen en verdrietig door dit nieuws. Papa had net in november van de oncoloog in de VU gehoord dat de 5 jaar na zijn longkanker voorbij waren en hij “kankervrij” was.
En dan komt er zo’n bericht……..het is zo bizar…..en een klap in ons gezicht
En dan te bedenken dat we vandaag eigenlijk een heel ander uitstapje zouden maken. Papa en mama zijn morgen namelijk 40 jaar getrouwd en dat zouden we 3 dagen gaan vieren in de Bonte Wever...We hadden ons deze week heel anders voorgesteld....
Ik zal jullie via dit blog op de hoogte houden van alles wat er gebeurt.
Papa zal het leuk vinden als je een berichtje achterlaat, ik zal ze allemaal aan hem laten lezen of voorlezen.
Veel liefs Tamara